Hoe ik erachter kwam dat ik een sociale angststoornis heb
Hoe ik erachter kwam dat ik een sociale angststoornis heb

Ik heb altijd al wat problemen gehad, of beter gezegd angsten, om nieuwe mensen aan te spreken, om in het openbaar te spreken en zelfs om vergaderingen bij te wonen waar ik veel nieuwe gezichten zie. Iedere keer opnieuw. Toch was het mij niet duidelijk wat mij dwars zat in zulke situaties. 

Daarnaast heb ik al enige tijd geen relatie, ik hoor regelmatig: “Hoe kan een vrouw, zo intelligent, hoog opgeleid en mooi nog steeds single zijn”, toch heb ik veel moeite om mannen tegen te komen. We leven nu ook in een wereld waarbij de vrouw niet langer alleen maar achterover kan leunen en iemand tegenkomt. Je moet ook zelf initiatief nemen. Ik had het hierover met een vrienden en die vertelde me over NiceDay. Omdat het geheel anoniem kan en ook nog eens online besloot ik contact op te nemen en mijn “probleem” voor te leggen. 

Na enige tijd werd ik verbonden met een psycholoog, we hebben direct heel fijn gechat. Ze stelde mij op mijn gemak en had direct wat tips over hoe ik bepaalde situaties kan bekijken wanneer ik weer eens nieuwe gezichten zie en een gesprek met iemand wil aanknopen. De weken daarna hebben wij steeds gebeld om te bespreken hoe het ging en welk gevoel ik had bij de situaties. Ik probeerde een man aan te spreken op de sportschool. Op den duur kreeg ik ook artikelen van mijn psycholoog over sociale angst en daaraan gerelateerde onderwerpen.

Ik kon me volledig terugvinden in het artikel en kwam er zo achter dat ik een sociale angststoornis heb. Hoewel het raar klinkt om te zeggen dat ik een stoornis heb, is het erg belangrijk dat ik het een naam kan geven en er aan kan werken. 

Naast een sociale angststoornis heb ik ook een negatief zelfbeeld. Dankzij NiceDay heb ik nu een diagnose om het maar zo te noemen en kan het werk beginnen. Ik probeer mezelf in situaties te plaatsen waar ik vroeger zo een naar gevoel bij had: ik spreek mensen aan wanneer mogelijk, zoek oogcontact. Hoewel het nog steeds erg moeizaam gaat, ik vaak een afwachtende houding heb en liever heb dat ik eerst word aangesproken, boek ik toch kleine vooruitgangen. Elke dag een stapje verder. De man die ik graag wilde aanspreken op de sportschool heb ik aangesproken en hoewel het niet ging zoals ik wilde kan ik nu tegen mezelf zeggen dat ik het geprobeerd heb! Daarnaast heb ik geleerd dat je niet de enige bent die bijdraagt in een gesprek, het ligt niet altijd alleen maar aan mij. Er gebeurt niks naars als je een gesprek met iemand aanknoopt en het loopt stroef. 

Ik heb altijd het gevoel dat niemand me ziet staan, dat ik niet interessant genoeg ben of dat mensen simpelweg niet met mij willen praten. Dit zijn allemaal gevoelens die passen bij sociale angst en dit zou ik zonder NiceDay nooit ontdekt hebben. Het belangrijkste van alles is dat ik kan werken aan mijn probleem. Ik ben wel goed genoeg.

Bedankt Sarah Goslinga voor al je hulp en de fijne gesprekken.

 

Groetjes

Annette

 

Did you think this article was useful? Let us know
Share this post
Share on twitter
Share on facebook
Share on google
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

NiceDay

Dit artikel is geschreven door de redactie van NiceDay of anoniem met ons gedeeld! Wil jij jouw verhaal ook anoniem delen? Stuur ons een mailtje op community@niceday.app.

Related Posts

Gerelateerde berichten

Heb je een vraag? Onze professionals en ervaringsdeskundigen staan voor je klaar.

Ask your question to a professional or former client!