Ik heb al 4 jaar vermoeidheidsklachten die aanhouden. Na veel testen zijn ze er een jaar geleden achtergekomen dat ik CVS heb. Ik ben toen via de dokter naar een psycholoog in de praktijk gestuurd, die mij na een paar gesprekken doorstuurde naar een ziekenhuispsycholoog. Het praten met beide psychologen leek niet te helpen en ik wist niet zo goed wat ik ermee moest. Ik dacht dat het aan mij lag en gaf eigenlijk de hoop op. Ik voel me laatste tijd ook vaak somber alleen en angstig. Heeft u misschien tips/advies voor mij?

De laatste 3 weken heb ik heel moeilijk met mezelf, ik slaap slecht, ik eet slecht, ik ben altijd moe, heb nergens zin meer in, zit altijd met mijn hoofd ergens anders. heb jij misschien tips hoe ik terug beter wordt en alles achter mij kan laten.

Het gaat niet goed meer met mij. Ik voel dat ik hulp moet zoeken, maar ik weet niet waar. Slaap ’s nachts erg weinig, tranen die al maanden binnen zitten, maar niemand waar ik mij veilig voel om te huilen, en zo worden ze alleen maar opgespaard. En dan komen de schoolexamens er bijna aan terwijl ik er juist nu ik er niks bij kan hebben. Ik onthoud niks meer. Mijn hoofd is vol en er kan niks meer in. En dan nog de ruzie die er dagelijks weer met mijn ouders is.. geslagen worden, geen keuzes in het leven mogen maken. vaker dan ooit komt ook zelfmoord in mij op, maar ik weet dat ook dat geen (juiste) oplossing is. Diep van binnen weet ik dat ik hulp moet zoeken, maar ik weet niet welke hulp?

Ik ben “uitbehandeld”, maar mijn klachten zijn momenteel weer zeer aanwezig. Ik heb zo’n 30 jaar therapie gehad, maar nu opnieuw burn-out. Zeer teleurgesteld in de laatste ondersteuning van mijn praktijkbegeleider en ik wil geen therapie meer. Zijn er adviezen?