Gegeneraliseerde angststoornis of piekerstoornis

read

Een gegeneraliseerde angststoornis (GAS), ook wel piekerstoornis genoemd, wordt gekenmerkt door langdurige, buitensporige en niet op de werkelijkheid gebaseerde angstgevoelens. Je kunt je voortdurend bedreigd, ongemakkelijk en onrustig voelen en ook steeds het gevoel hebben dat er onheil dreigt. Het gevolg is dat je over allerlei dagelijkse problemen eindeloos piekert en dat het gepieker erg moeilijk te beheersen is.

Jouw dagelijkse functioneren en het onderhouden van sociale contacten kunnen flink lijden onder de angststoornis. De gevoelens van angst en bezorgdheid gaan meestal samen met rusteloosheid, moeite met concentreren, prikkelbaarheid, vermoeidheid, verhoogde spierspanning en/of slaapproblemen.

Ontstaan van een angststoornis

Gegeneraliseerde angststoornis ontstaat meestal rond het 20e levensjaar. Waardoor de stoornis ontstaat is niet precies bekend, maar heeft te maken met een combinatie van factoren zoals erfelijkheid, neurobiologische kenmerken, langdurige stress, ingrijpende gebeurtenissen, persoonlijkheid en opvoeding.

Metacognitieve therapie bij gegeneraliseerde angst

Je gaat tijdens de behandeling van GAS aan de slag met metacognitieve therapie. Het model dat hoort bij de behandeling van GAS is gebaseerd op het onderscheid tussen de inhoud van het piekeren (negatieve gedachten over gebeurtenissen) en de negatieve betekenis die aan piekeren wordt gegeven (piekeren over het piekeren). Een voorbeeld hiervan is ‘Oh help, door het piekeren draai ik nu echt door’ of ‘Zie je wel, ik krijg het aan mijn hart door dat gepieker’. Piekeren over het piekeren zorgen voor een toename van angst en zorgelijke gedachten. Hierdoor ontstaan er verschillende vicieuze cirkels.

Tijdens de metacognitieve therapie ga je jouw positieve en negatieve opvattingen over piekeren onderzoeken en wijzigen. Je richt je op de opvattingen over het eigen denken in plaats van op de inhoud van het eigen denken. Na elke sessie ga je aan de slag met huiswerkoefeningen die je samen afspreekt, zoals het dagelijks registreren van de klachten en het uitvoeren van gedragsexperimenten. Een voorbeeld van zo’n gedragsexperiment is het piekeruitstel experiment

Bron: Keijsers, G. P. J., Van Minnen, A., Verbraak, M., Hoogduin, C. A. L. & Emmelkamp, P., (2017). Protocollaire behandelingen voor volwassenen met psychische klachten.

Continue reading about

Volgende artikel

Heb je vragen hierover? Stel je vraag aan je eigen professional. Geen verbinding met een professional? Stel je vraag hier

Heb je een vraag? Onze professionals en ervaringsdeskundigen staan voor je klaar.