In mijn verleden heb ik veel meegemaakt, trauma’s, mishandeling, onveilige hechting verslaving, persoonlijkheidsproblematiek en depressie. Momenteel heb ik nog het meest last van depressie. Ik pieker over het verleden en ik mis het contact met mezelf en de mensen om mij heen. Als het te heet onder mijn voeten wordt heb ik de reactie om weg te lopen en mezelf af te sluiten en te isoleren. Dit voelt even als een opluchting maar daarna voel ik mij weer eenzaam en depressief.

De relatie met mezelf is zo heel vervelend omdat ik alle ballen in de lucht probeer te houden, maar eigenlijk tegen mezelf lieg wat ik nou nodig heb. Ik heb het gevoel dat ik niet weet wat ik moet kiezen: de juiste keuze, de beste keuze of de veiligste keuze! Ik raak dan weer verdwaald in mijn hoofd door het piekeren en dan denk ik: “laat maar, ik ga wel uren tv kijken als afleiding”. Het liefste zou ik mee willen doen, er toe doen, een fijn leven opbouwen, weten wat ik wil en wie ik ben. Af en toe is dat het geval geweest als ik met iemand samen ging, een relatie geeft mij een sterk gevoel. Als single zijnde, voel ik mij nu weer zoekende en denk ik: “help!”. Ik heb nooit echt een eigen leven opgebouwd, doordat ik altijd bezig was en nog steeds ben met een ander persoon.

Als laatste zou ik willen ontspannen. De depressie maakt me zo gespannen dat mijn spieren helemaal strak staan en tintelen. Ik schaam mij ook kapot voor mijn gedrag en interne puinhoop.