Terwijl ik dit schrijf, heb ik uitzicht op een mooie boom met donkergroene bladeren. Ik denk terug aan de afgelopen vier jaar en zie mijzelf als de boom; een boom van persoonlijke groei. 

Groentje

Toen ik op kamers ging aan de andere kant van Nederland was ik nog een kleine boom. Net geplant, met dunne takjes en kleine blaadjes. Ik vond het fijn dat ik eindelijk de middelbare school achter mij kon laten en kon starten met iets waar ik écht blij van werd. Als een groentje kwam ik binnen. Ik kende niemand, maar gelukkig was ik niet de enige waardoor sociale contacten makkelijk gelegd werden. Iedere week groeide de jonge boom een beetje meer. Soms niet met het blote oog te zien, maar vanbinnen gebeurde er heel veel goeds. Maanden gingen voorbij en de boom bleef doorgroeien. Aan de buitenkant was nu ook te zien dat de boom groter werd. De bladeren vermenigvuldigen zich en werden groter. De stam werd dikker en kon meer aan.

Persoonlijke groei met scheurtjes

Toch had de boomstam een paar scheurtjes. Deze scheurtjes bestonden vooral uit onzekerheid en faalangst. Ik wilde presteren, maar soms lukte dat niet zoals ik het voor ogen had. De scheurtjes van de boom werden gecamoufleerd met versiersels en schilderingen zodat niemand ze kon zien. Ik vermomde mijn gebreken door de schijn op te houden. Op den duur kwamen er nog meer scheuren in de boomstam. Dit keer kwam het door een storm, die zich al jaren niet meer zo heftig had laten zien. Naast de boomstam, werden ook de bladeren aangetast. Ze werden weggeblazen en de boom kreeg een grauwe kleur.

Grijs

De boom werd grauwer en grauwer, totdat het eindelijk grijs werd. De andere bomen hadden geen last van de gevolgen van de storm en stonden er nog fier bij. Terwijl de andere bomen bleven doorgroeien en de bladeren knoppen kregen waaruit prachtige bloemen bloeiden, bleef de kleine boom achter. Ik voelde mij minder dan alles en iedereen. Dit kwam door herbelevingen en negatieve gedachten. Mijn concentratie was weg, ik sliep niet tot nauwelijks en ik had geen zin om te studeren omdat het me te veel energie kostte. En daar sta je dan, met je zware bagage op je rug. Het gevoel dat je neer wil storten in een ravijn zodat je niet meer aan die bagage hoeft de denken. De kleine boom zag er steeds slechter uit. De boomschors begon af te breken en er was nu geen blad meer over. Maar toen gebeurde er iets wonderbaarlijks.

En ze leefde nog lang en gelukkig?

Een klein meisje met twee vlechtjes kwam naar de boom en omhelsde het. Ze fluisterde: “Wees maar niet bang boom, ik ga je helpen je beter te maken.” Ze pakte een steentje uit haar jaszak, maakt een gat in de boomstam en legde het steentje erin. Na twee weken kwam ze terug en wat bleek? De boom begon weer wat kleur te krijgen en er waren al wat kleine blaadjes te zien. Iedere week zat ze even bij de boom en fluisterde positieve dingen. Na twee jaar zag de boom er beter uit. De blaadjes waren weer gegroeid en de stam was weer wat dikker. Ook in hoogte was de boom gegroeid. Het kleine meisje met de vlechtjes is nog niet klaar. Ze blijft de boom net zo lang helpen totdat het haar niet meer nodig heeft.

Het kleine meisje dat in mij zit, probeert mij iedere dag te helpen naar persoonlijke groei. De ene dag accepteer ik haar hulp, maar de andere dag heb ik er geen zin in en duw ik haar weg. Toch houdt ze vol. Want ook zij heeft pijn. Samen sta je sterker dan alleen.

Quote bij dit verhaal: Be like a tree and let the dead leaves drop – RUMI

Liefs,

Ghyta

Share this post! If this post was insightful for you, share it with your loved ones so that they can better understand what you are going through.
Deel dit artikel! Als dit artikel voor jou inzichtelijk was, deel het dan met je omgeving - laten we het samen hebben over mentale gezondheid.
Share on twitter
Share on facebook
Share on google
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Did you think this article was useful? Let us know

Vind je dit artikel waardevol? Laat het ons weten

Ghyta

Door te vertellen over mijn eigen ervaringen, hoop ik mensen die kampen met psychische ziektes te kunnen ondersteunen in hun proces. Ik vind het belangrijk dat psychische ziektes worden erkend als échte ziektes, ook al zijn ze vaak niet zichtbaar.

Related Posts

Gerelateerde berichten

Heb je een vraag? Onze professionals en ervaringsdeskundigen staan voor je klaar.

Ask your question to a professional or former client!