Elke dag zonneschijn bestaat niet in Nederland. Vandaag was het een druilerige dag. Ik merkte dat de grauwe lucht iets met mijn gemoedstoestand deed. Ik ben moe en de somberheid die ik lang niet zo intens heb gevoeld, lijkt te zijn meegelift met de grijze wolken. Ik kijk zuchtend uit het raam. Het regent. De plantjes zullen blij zijn met de tranen van moedernatuur. Zij zullen wel de enige zijn. Het sombere gevoel kruipt door mijn borstkas en stuurt een signaal naar mijn hersenen dat het tijd is om de verschillende gevoelens in mijn lijf te analyseren.

Gemis

Ik mis je. Tegelijkertijd spreek ik mezelf tegen en zeg ik dat ik je niet mag missen. Die stap terug was toch een goed idee? Het zijn de kleine dingen die het gemis triggeren. Een droom, een liedje of een herinnering doen me denken aan jou. Ik zou je kunnen bellen, maar het horen van je stem alleen is niet genoeg. Ik wil de verbondenheid voelen, de veiligheid en het vertrouwen. Ik wil uren diepe gesprekken voeren over wat ons bezighoudt, filosoferen over het leven en fantaseren over de toekomst. Het zijn verlangens die ronddwalen in mijn hoofd. Op papier kan ik de verlangens goed benoemen, maar eerlijk zijn tegen jou durf ik niet. Er is iets veranderd, maar het gemis is hetzelfde als toen. 

Verdriet

Ik heb een brok in mijn keel en voel een steen op mijn maag. Als iemand mij zou vragen waarom ik verdrietig ben, dan zou ik daar geen concreet antwoord op kunnen geven. Zijn het restjes trauma? Heeft het te maken met het gemis? Of komt het door het regenachtige weer van vandaag? Misschien is het wel een combinatie van dit allemaal. Het verdriet is niet heel sterk aanwezig, maar het is sterk genoeg om invloed te hebben op mijn algehele gesteldheid. 

Tevredenheid

Naast gemis en verdriet, voel ik ook een stukje tevredenheid. Ik ben tevreden met waar ik nu sta in mijn leven. Ik heb een groep super lieve en leuke vrienden en vriendinnen om mij heen waar ik altijd terecht kan. Mijn moeder ben ik nog meer als een powervrouw gaan zien en ik ben blij dat ik in dit opzicht op haar lijk. Als ik terugkijk naar wat ik allemaal in anderhalf jaar tijd heb doorgewerkt en heb overwonnen, kan ik trots op mijzelf zijn. Ik heb heftige EMDR-sessies overleefd, honderd huilbuien gehad en soms op het randje van opgeven gezeten. Maar wat ben ik blij dat ik kan zeggen dat er ook écht een einde komt aan zware tijden. 

Na regen komt zonneschijn.

Liefs,

Ghyta 

Share this post! If this post was insightful for you, share it with your loved ones so that they can better understand what you are going through.
Deel dit artikel! Als dit artikel voor jou inzichtelijk was, deel het dan met je omgeving - laten we het samen hebben over mentale gezondheid.
Share on twitter
Share on facebook
Share on google
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Did you think this article was useful? Let us know

Vind je dit artikel waardevol? Laat het ons weten

Ghyta

Studeren met een depressie en PTSS is een topsport. Door te schrijven hoop ik andere jonge mensen te helpen die met vergelijkbare problematiek door het leven gaan. Mijn motto: doorbreek het taboe!

Related Posts

Gerelateerde berichten

Heb je een vraag? Onze professionals en ervaringsdeskundigen staan voor je klaar.

Ask your question to a professional or former client!